Sustainable Development

องค์การสหประชาชาติและภาคีได้กำหนดกรอบการพัฒนาช่วงหลังจากปี พ.ศ.2558 โดยมุ่งเน้นกระบวนทัศน์ ‘การพัฒนาที่ยั่งยืน’ ตลอดจนจัดทำเป้าหมาย การพัฒนาที่ยั่งยืน หรือ Sustainable Development Goals (SDGs) ทั้งนี้ การพัฒนาที่ยั่งยืนจะต้องรวมไปถึงการแสวงหาความสมดุลระหว่าง สิทธิมนุษยชน การพัฒนาเศรษฐกิจ และสิ่งแวดล้อม ที่ก่อให้เกิดความอยู่ดี มีสุขของประชาชนทั้งในระยะสั้นและระยะยาว แนวคิดการพัฒนาอย่างยั่งยืนแบ่งได้เป็น 3 เสาหลัก ได้แก่ สังคม เศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม ทั้งสามส่วนนี้มีความสัมพันธ์ต่อเนื่องกัน ทั้งความกินดีอยู่ดีทางสังคม หรือสุขภาวะ

สำหรับการทำงานเพื่อปกป้องฐานทรัพยากร ดิน น้ำ ป่าไม้ พลังงาน ของชุมชนและภาคประชาสังคมในประเทศไทย ล้วนตั้งอยู่บนฐานคิดของการเคารพสิทธิชุมชนท้องถิ่นและนิเวศวัฒนธรรม ซึ่งเป็นแกนกลางเชื่อมร้อยขบวนการขับเคลื่อนทั้งประเทศ โดยแนวคิด “การจัดการทรัพยากรส่วนรวม” เป็นสิ่งที่ดำรงอยู่ในชุมชนมายาวนาน  โดยยึดหลักการ “ความเสมอภาคและประชาธิปไตย”

โครงการสานพลังสังคมเครือข่าย แผนงานความเป็นธรรมทางสังคมด้านสุขภาวะ

1441906a6
เวทีร่วมคิดร่วมเคลื่อน

ความเป็นธรรมเชิงนิเวศวัฒนธรรมการเมือง ต่อยอดฐานคิดสิทธิชุมชนท้องถิ่นในการจัดการฐานทรัพยากร ดิน น้ำ ป่า พลังงาน

จัดโดย สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร่วมกับ ศูนย์ศึกษาชาติพันธุ์และการพัฒนา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่  สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ สถาบันส่งเสริมการเรียนรู้เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน มูลนิธิพัฒนาภาคเหนือ และคณะทำงานวาระทางสังคม วันที่ 26 สิงหาคม 2558

427712_pook-1
เวทีร่วมคิดร่วมเคลื่อน

ความเป็นธรรมเชิงนิเวศวัฒนธรรมการเมือง ต่อยอดฐานคิดสิทธิชุมชนท้องถิ่นในการจัดการฐานทรัพยากร ดิน น้ำ ป่า พลังงาน

จัดโดย สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร่วมกับ ศูนย์ศึกษาชาติพันธุ์และการพัฒนา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่  สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ สถาบันส่งเสริมการเรียนรู้เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน มูลนิธิพัฒนาภาคเหนือ และคณะทำงานวาระทางสังคม วันที่ 26 สิงหาคม 2558