Caring & Sharing Society

สวัสดิการในความหมายกว้าง คือ การเฉลี่ยทุกข์สุข ช่วยแบ่งเบาภาระกัน และต้องจัด สวัสดิการแบบถ้วนหน้า (Universal Coverage)  คือ ทุกคนต้องได้รับ เพราะหากระบุว่าให้เฉพาะคนจน ต้องมีกระบวนการหาคนจนซึ่งเสียงบประมาณมากและจะไม่ได้ผล คือคนที่เข้าถึงสวัสดิการจริงๆ ไม่ใช่คนจน แต่คนจนจริง ๆ กลับไม่ได้รับ เพราะสังคมไทยมีแรงงานนอกระบบมาก มีความไม่แน่นอนของรายได้สูง และถ้าเป็นสวัสดิการเฉพาะเพื่อคนจน บริการจะไม่มีคุณภาพ แต่หากเป็นสวัสดิการที่ “ทุกคนมีส่วนร่วม” จะทำให้คุณภาพดีขึ้น ซึ่งรูปธรรมที่ชัดเจนของการมีส่วนร่วม คือ การเสียภาษีมูลค่าเพิ่มจากการซื้อสินค้าที่ทุกคนต้องจ่าย เพราะฉะนั้น ทุกคนควรได้รับสวัสดิการตอบแทนกลับมา โดยตามหลักความเป็นธรรม

โครงการสานพลังสังคมเครือข่าย แผนงานความเป็นธรรมทางสังคมด้านสุขภาวะ

home-grid-social-sharing-2
เวทีร่วมคิด ร่วมเคลื่อน ครั้งที่ 2

สังคมแห่งการห่วงใยและแบ่งปัน (Caring and Sharing Society) :จากครรภ์มารดาถึงเชิงตะกอน
สวัสดิการถ้วนหน้า ความเป็นไปได้ในสังคมไทย

จัดโดย คณะทำงานวาระทางสังคม สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ร่วมกับ คณะกรรมการพิจารณาปรับปรุงและพัฒนากฎหมายด้านสวัสดิการสังคม(ในคณะกรรมการปฏิรูปกฏหมาย) และ เครือข่ายประชาชนเพื่อรัฐสวัสดิการ (ขับเคลื่อนระบบบำนาญแห่งชาติ)

think-global1
เวทีร่วมคิด ร่วมเคลื่อน ครั้งที่ 2

สังคมแห่งการห่วงใยและแบ่งปัน (Caring and Sharing Society) :จากครรภ์มารดาถึงเชิงตะกอน

จัดโดย คณะทำงานวาระทางสังคม สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ร่วมกับ คณะกรรมการพิจารณาปรับปรุงและพัฒนากฎหมายด้านสวัสดิการสังคม(ในคณะกรรมการปฏิรูปกฏหมาย)

puy-ungpakorn
เสวนาวิชาการและนโยบาย

สวัสดิการถ้วนหน้า ความเป็นไปได้ในสังคมไทย

จัดโดย คณะทำงานวาระทางสังคม สถาบันวิจัยสังคม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ร่วมกับ คณะกรรมการพิจารณาปรับปรุงและพัฒนากฎหมายด้านสวัสดิการสังคม(ในคณะกรรมการปฏิรูปกฏหมาย)